Janusz Rewiński

Janusz Rewiński urodził się w Żarach 16 września 1949. Był synem Bazylego i Filipiny. Miał dwóch starszych braci i siostrę. Ukończył Technikum Budowy Silników Lotniczych we Wrocławiu, a w 1972 uzyskał dyplom na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie.

Podczas studiów występował w telewizyjnym programie kabaretowo-satyrycznym Spotkanie z Balladą. Po studiach dołączył do Teatru Polskiego w Poznaniu, a następnie tworzył duet z Zenonem Laskowikiem. W Warszawie pracował w Teatrze Komedia, zagrał m.in. w sztuce Słuchowisko Olgi Lipińskiej. Po ogłoszeniu stanu wojennego w Polsce bojkotował radio i telewizję. Występował w spektaklach telewizyjnych i programach kabaretowych, a w latach 90. zyskał popularność dzięki rolom w filmach i serialach oraz programom kabaretowym.

W 1993 wydał autobiografię «Z kabaretu do Sejmu… i z powrotem?» napisaną ze Stanisławem Lejdą. W latach 90. występował u boku Tadeusza Drozdy w programie publicystycznym wPolsacie. Popularność przyniosły mu role w filmach Juliusz Machulskiego, takich jak Kiler (1997) i Kiler-ów 2-óch (1999). Zagrał także w serialach i prowadził programy publicystyczne z Krzysztofem Piaseckim i Joanną Fudalą.

Był jednym z założycieli PPPP – Skauci Piwni, a w 1991 został wybrany na posła I kadencji Sejmu. W 2010 wspierał Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich, a w 2015 zabiegał o poparcie Andrzeja Dudy. W 2019 uczestniczył w kampanii PiS. Odznaczony Srebrnym i Złotym Medalem Gloria Artis (2009, 2016) oraz pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2024). Zmarł 1 czerwca 2024 w Warszawie; pochowano go na cmentarzu w Radości.