Tadeusz Ślusarski

Tadeusz Ślusarski urodził się 19 maja 1950 roku w Żarach w rodzinie robotniczej. Był syn Ignacego i Cecylii z domu Grzmil. W młodości zaczynał uprawiać lekkoatletykę w klubie MKS Sokół Żary, a jego wychowawcą został Grzegorz Kurkiewicz, który pomógł mu w rozwoju skoku o tyczce. W 1969 roku ukończył technikum samochodowe w Żarach, a w 1978 roku Akademię Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W 1971 roku zdobył pierwszy medal mistrzostw Polski, a rok później został mistrzem kraju.

W 1974 roku wywalczył pierwsze międzynarodowe laury, wygrywając halowe mistrzostwa Europy w Göteborgu. W tym samym roku po raz trzeci w karierze poprawił rekord Polski. W 1976 roku zanotował halowy rekord świata, a wraz z Władysławem Kozakiewiczem ustanowił rekord Europy. W 1976 roku zdobył złoty medal olimpijski w Montrealu, a cztery lata później w Moskwie zdobył srebrny medal.

W 1983 roku zajął czwarte miejsce na świecie podczas pierwszych w historii mistrzostw świata w lekkoatletyce. Karierę zakończył w 1988 roku, po czym pracował jako trener w Skrze Warszawa i w klubie w Otwocku oraz nauczyciel wychowania fizycznego w liceum im. Gałczyńskiego w Otwocku. Zginął w wypadku samochodowym 17 sierpnia 1998 między Przybiernowem a Brzozowem, wraz z Władysławem Komarem. Imieniem tragicznie zmarłego tyczkarza nazwano stadion Startu Otwock oraz przylegającą do niego ulicę. W 2022 roku na jednej ze ścian bloku w Otwocku powstał mural przedstawiający sylwetkę Tadeusza Ślusarskiego.